Οι πολίτες αποδέχονται τον ρόλο που τους μοιράζει η εξουσία, έχοντας κατά νου ότι κάποια στιγμή θα πέσει η αυλαία του πανδημικού δράματος. Γιατί, δεν είναι ότι θέλουν να αυτοξαιρεθούν από τα υγειονομικά μέτρα. Να αυτοαναιρεθούν δεν θέλουν. Όμως, το δράμα συνεχίζεται χωρίς να προβλέπεται τέλος.***

Είμαστε ένας πολιτισμός των χεριών. Είτε αυτά σφίγγονται σε χειραψία, είτε υψώνονται ως γροθιά, είτε χαϊδεύουν τρυφερά κάτι, είτε τα περνάμε γύρω από την πλάτη και το κορμί ενός άλλου ανθρώπου για κουράγιο και για όλα εκείνα τα ευγενικά συναισθήματα που φέρνουν δυο πλάσματα κοντά. Κι είμαστε ένας πολιτισμός των χεριών, χρησιμοποιώντας τα χέρια μας σε κάθε είδους τέχνη, κάθε δεξιότητα, λέμε πιάνουν τα χέρια κάποιου.***

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μια χαρακτηριστική ματιά να βλέπει τα πράγματα και καμιά άλλη. Όμως, έχει πάμπολλους τρόπους να σου δείχνει ότι σε βλέπει κατώτερο.***

Όταν ο φιλοκυβερνητικός τύπος αποκαλύπτει παράλληλο σύστημα καταγραφής κρουσμάτων από τον ΕΟΔΥ, το οποίο παραπλανά την επιτροπή των λοιμωξιολόγων, κάτι δεν πάει καθόλου καλά.***

Με την Ελλάδα σε καραντίνα και την πανδημία εκτός ελέγχου, ο αντιδήμαρχος του Μπακογιάννη, Νίκος Μακρόπουλος, αναπολεί την Άστον Μάρτιν που άφησε στο Μπάντεν Μπάντεν.***

Ο πόλεμος ήρθε και μπήκε παντού, έφτασε μέχρι και μέσα στα σπίτια μας. Και ήρθε γιατί, στο ξεφούσκωμα του πρώτου κύματος της πανδημίας, το κράτος Μητσοτάκη απασχολούσε μόνο ένα πράγμα: να προβλέψει τον χρόνο των κοινωνικών αντιδράσεων από τις οικονομικές συνέπειες των περιοριστικών μέτρων.***