Υπήρξε μια εποχή η οποία στην ιστορία της Δύσης είναι καταγεγραμμένη ως «πορνοκρατία» και καθόλου δεν άρεσε σε όσους έμελλε να γίνουν προτεστάντες πεντακόσια χρόνια μετά.


Θα έρθουν κάποια στιγμή μερικοί και θα μας πουν ότι καπηλευόμαστε το όνομα της Ελλάδας, καθόσον η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά είναι παγκόσμια και δεν μπορεί να μονοπωλείται από τους Γραικούς. Έχει ξαναγίνει, όταν το 968 μ.Χ. ο περιώνυμος Λιουτπράνδος, λομβαρδός ιστορικός και επίσκοπος Βερόνας, ανέλαβε διπλωματική αποστολή στην αυλή του Νικηφόρου Φωκά στην Κωνσταντινούπολη, για να διαπραγματευτεί το γάμο της Θεοφανώς Σκλήραινας, ανιψιάς του Τσιμισκή, με τον γιό του γερμανού αυτοκράτορα, Όθωνα Α’, τον Όθωνα Β’. (Η Θεοφανώ έγινε μεγάλο σαξές στον Ρήνο, τους έφερε και αμπέλια, να κατέβουν απ’ τα βελανίδια, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

Αυτός ο Λιουτπράνδος, λοιπόν, θεώρησε ότι οι Βυζαντινοί τού έκαναν μπούλινγκ και δεν τον περιποιήθηκαν ως έπρεπε (για την ακρίβεια τον ξεφτίλισαν). Γι’ αυτό και έγραψε την περίφημη Αναφορά (Relatio de legatione Constantinopolitana ad Nicephorum Phocam). Μέσες άκρες σ’ αυτή διαβάζουμε να λέει ο ασεβής στον στρατηγό-αυτοκράτορα πως δεν μπορούν οι Ρωμαίοι να λέγονται Ρωμαίοι, παρά μόνο Έλληνες, πόσο μάλλον που –ασχέτως αν ήρθαν στο Βυζάντιο με τον μικρό Κώνστα (δηλαδή τον Κωνσταντίνο, Constantinus υποκοριστικό του Constans, περίπου το ανάποδο απ’ ό,τι λέμε σήμερα)– φαίνεται να άλλαξαν συνήθειες και, άρα, να υποθέσουμε εμείς οι Γερμανοί ότι δεν σας άρεσε πια εσάς τους Griechen ο όρος «Ρωμαίος», οπότε προς τι τέτοια πρεμούρα και δεν μας δίνετε το κορίτσι να παντρευτεί στις Άλπεις να τελειώνουμε με τον Νότο, να ενώσουμε την Ευρώπη (παλιά εμμονή) και να πάρει ο καθένας τον δρόμο του.

Βασικά, το είπε ακόμα χειρότερα. Είπε, δηλαδή, ότι δηλαδή ο Νικηφόρος είναι βασιλιάς των Ελλήνων και όχι των Ρωμαίων. Γιατί, βασιλιάς (συνώνυμο του αυτοκράτορας) των Ρωμαίων (άρα κοσμοκράτορας) είναι ο Όθωνας (ο Α’, της λεγόμενης οθωνικής αναγέννησης). Αυτό, που λέτε, προκάλεσε ανείπωτη οργή στη βυζαντινή αυλή, η οποία νωρίτερα είχε αποκαλέσει τον Όθωνα «ρήγα/rex» και όχι «βασιλέα/imperator» για να το χοντρύνει στη συνέχεια, λέγοντας ότι αυτοί οι μέθυσοι στην Ιταλία αφενός δεν έχουν αυτοκράτορα, αφετέρου δεν είναι καν Ρωμαίοι αλλά Λομβαρδοί και όλοι μαζί Φράγκοι και τοιούτοι, κάτι για το οποίο δεν έφερε αντιρρήσεις αρχικά ο Λιουτπράνδος (ο οποίος παραδέχτηκε την καταγωγή του, αραδιάζοντας ένα κάρο ονόματα ιταλογερμανικών φύλων), μιας και το ιδιότυπο αυτό μπραντ ντε φερ αλά Τραμπ-Κιμ γινόταν σε μια εποχή (10ος μ.Χ.) η οποία στην ιστορία της Δύσης είναι καταγεγραμμένη ως «πορνοκρατία» και καθόλου δεν άρεσε σε όσους έμελλε να γίνουν προτεστάντες πεντακόσια χρόνια μετά. Κοινώς, στη Δύση γινόταν της πουτάνας για το ποιος θα ‘χει το πάνω χέρι στον άξονα Γερμανίας-Ιταλίας (σάς θυμίζει κάτι;), οπότε κι ο γερμανοτσολιάς επίσκοπος της Κρεμόνας δεν τα ‘χε καλά με τους Παπικούς και, γενικώς, αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν.

Ανέκαθεν η Ευρώπη ήταν μια ωραία ατμόσφαιρα. Η διαφορά, που λέτε, με τα τότε ήταν ότι ο Φωκάς, (τον οποίο διαδέχτηκε ο Τσιμισκής, τον οποίο διαδέχτηκε ο Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος, για να το κάνουμε μακεδονικώς επίκαιρο), μπορούσε να απαντήσει στις προσβολές του Λιουτπράνδου, (ο τελευταίος τον αποκάλεσε άκουσον άκουσον «Καππαδόκα»), λέγοντας με περίσσιο τσαμπουκά ότι οι θάλασσες του ανήκουν, είναι κύριος της ναυσοπλοϊας και με τα πλοία του μπορεί να κάνει ρημαδιό όλα τα γερμανικά λιμάνια από τη Σικελία και πάνω κι ως μέσα στα ποτάμια κάθε γερμανόσπορο. «Nee est in mari domino tuo classium numerus. Navigantium fortitiido mihi soli incst, qui euni classihus aggrediar, bello niaritimas ejus civitates demoliar; et quns fluminibus sunt vicina redigam in favillani».

Κάτι που, βεβαίως, ίσχυε πλέον περισσότερο θεωρητικά, γιατί στην πράξη τα πράγματα ήδη είχαν αρχίσει να μην πηγαίνουν καλά για τους Ρωμιούς. Όπως έδειξε η ιστορία η φάση θα πήγαινε κάπως έτσι για τα επόμενα εκατό χρόνια. Γιατί, ως γνωστόν, από το 1071 σε Δυρράχιο και Βαν είπαν οι πρόγονοι αμάν και τον μπούλο θεωρητικώς και πρακτικώς· κι ας είχαμε προηγουμένως βουλγαροκτόνο, μακεδόνα αρχηγό. Γι’ αυτό, μακεδονομάχοι, διαβάστε, διαβάστε με πάθος. Δεν ξέρεις πώς σού ξημερώνει, αν δεν ξέρεις από ναυσιπλοΐα στις θάλασσες και στην πολιτική.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.