Τι συμβαίνει όταν αλλάζει η κοίτη ενός ποταμού και πάνω του βρίσκεται μια κυβέρνηση.


Φανταστείτε να είχαμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να είχαν συμβεί τα όσα διαδραματίζονται αυτές τις μέρες στον Έβρο. Αν ο μέσος κοινωνός της επικαιρότητας δεν έχει πάρει χαμπάρι, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κατηγορεί τον εαυτό του για το ελλιπές της δοσολογίας. Η εν λόγω είδηση έχει εξαφανιστεί από τις πρώτες σελίδες των φιλοκυβερνητικών μέσων – δηλαδή από τις πρώτες σελίδες όλων σχεδόν των μέσων. Μόνο αν το πάρει κανείς είδηση κάπου στον ορυμαγδό των social και καταφύγει στον αχυρώνα της Google, μπορεί ο αλγόριθμος να του βγάλει μερικά λιτά ρεπορτάζ εν είδει τηλεγραφήματος.

Όπως διαβάζουμε, φερειπείν στο skai.gr (τυχαία επιλογή), βράδυ Παρασκευής:

Στον Νότιο Εβρο, στη θέση Μελισσοκομείο, η οποία βρίσκεται σε ένα σημείο το οποίο πλημμυρίζει κάθε χρόνο μετά το φθινόπωρο και με βάση της χάρτες του 1923 ανήκει στην Ελλάδα, βρίσκονται της τελευταίες εβδομάδες στοιχεία της τουρκικής στρατοχωροφυλακής και των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας της γείτονος. Η διαφορά δεν είναι νέα και εδράζεται στην αλλαγή της κοίτης του ποταμού Έβρου. Η κοίτη έχει μετακινηθεί, με αποτέλεσμα στη θέση της να βρίσκεται πλέον ένα έλος, το οποίο το καλοκαίρι ξεραίνεται και τον χειμώνα πλημμυρίζει δημιουργώντας εκεί μια νησίδα. Αυτή τη μεταφορά της κοίτης εκμεταλλεύεται η Τουρκία προκειμένου να διεκδικήσει μια περιοχή η οποία φθάνει τα περίπου 16 στρέμματα γης.

Οι φήμες που διακινούνταν έως εκείνη την ώρα έλεγαν ότι τούρκοι άνδρες των σωμάτων ασφαλείας έχουν στήσει σκηνή στο επίμαχο σημείο, αλλάζοντας βάρδιες. Αλλά, δεν παίρνουμε κι όρκο. Είναι στη μέση και το γεγονός ότι το θέμα αναδεικνύουν βρετανικές σκανδαλοθηρικές εφημερίδες, που με τη σειρά τους επικαλούνται ελληνικά στρατιωτικά σάιτ, που με τη σειρά τους επικαλούνται τοπικές πηγές, παραθέτοντας φωτογραφίες, χωρίς κανείς να ξέρει πού τραβήχτηκαν, από ποιον και με τι σκοπό, μπαίνουμε και στην πανδημική τουριστική περίοδο.

Εν τέλει, για το θέμα το Υπουργείο Εξωτερικών έχει προχωρήσει σε διάβημα προς την Άγκυρα και κάπου εδώ τελειώνουν όλα.

Η αξία του στρέμματος

Η σιγή ασυρμάτου στην κυβέρνηση και τα ΜΜΕ έχει ενδιαφέρον, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με τις αντιδράσεις της ΝΔ ως αντιπολίτευσης σε ό,τι σχετίζεται με τα όσα συμβαίνουν κατά καιρούς στη μεθόριο του Έβρου.  Αρκεί να θυμηθεί κανείς την περίπτωση των δύο στρατιωτικών στις Καστανιές του Έβρου, όταν και πολιτευτές και δημοσιογράφοι της ΝΔ κατηγόρησαν από την πρώτη στιγμή την τότε κυβέρνηση για τα πάντα (ενδοτισμό, ανεπαρκή σχεδιασμό, στρατηγικά λάθη κ.ο.κ.). Και αρκεί να θυμηθεί κανείς το αφήγημα των τελευταίων μηνών περί επιτυχούς ανάσχεσης της ασύμμετρης απειλής στον Έβρο, με αποκορύφωμα την πτήση με ελικόπτερο Σινούκ του ίδιου του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη και ευρωπαίων αξιωματούχων πάνω απ’ την ελληνοτουρκική μεθόριο στον Έβρο, προκειμένου να διαπιστώσουν ιδιοίς όμμασι την κατάσταση στα σύνορα.

Το παραπάνω αφήγημα, που κωδικοποιήθηκε στον δημόσιο διάλογο με τη φράση «ασύμμετρη απειλή», είναι κεντρικό σε κάθε αξιολόγηση της κυβερνητικής πολιτικής όσον αφορά στα θέματα άμυνας, εξωτερικών και μεταναστευτικού. Εκλαμβάνεται δε ως τόσο κομβικό στην επικοινωνιακή της στρατηγική που δεν λείπει από κανένα διάγγελμα του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη για… την πανδημία του κορονοϊού. Οι λογογράφοι του αρχηγού της ελληνικής κυβέρνησης βρίσκουν πάντα τρόπο να υπενθυμίζουν εν μέσω πανδημίας τη μεγάλη νίκη που κατήγαγε το έθνος σε αυτό που μάλλον υπήρξε –κι ας μην το καταλάβαμε– ο πρώτος μεγάλος ελληνοτουρκικός πόλεμος στον 21ο αιώνα. Το μήνυμα που περνάει η κυβέρνηση είναι ότι, όπως κατάφερε να υπερασπιστεί τα σύνορα στον Έβρο απέναντι στον υβριδικό πόλεμο των Τούρκων, έτσι καταφέρνει να υπερασπιστεί τη χώρα από την αόρατη απειλή του κορονοϊού.

Έλα, όμως, που –όπως έχουν τα πράγματα– εκεί που ο αρχηγέτης κατάφερε και απέκρουσε την εισβολή των «λάθρο», υπερασπιζόμενος όχι μόνο τα σύνορα της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, είμαστε τώρα σε αναμμένα κάρβουνα για 16 στρέμματα έλους, επειδή ο ποταμός αποφάσισε να στεγνώσει μες στο κατακαλόκαιρο, αλλάζοντας τη ροή του μερικές δεκάδες μέτρα προς την ελληνική πλευρά.

Σημειωτέον ότι για 25 συν 5 στρέμματα άγονης γης στα Ίμια, φτάσαμε κάποτε ένα κλικ πριν από τη γενικευμένη σύρραξη, με τα ΜΜΕ της εποχής να μεταδίδουν ζωντανά τον απόπλου μεγάλης δύναμης του ελληνικού στόλου από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Μπορεί εδώ κανείς να υποθέσει ότι κάτω από τα 20 στρέμματα αλλάζει η βαρύτητα της φημολογούμενης κατάληψης. Δεν αφορά τη real politik και δεν αξίζει να ασχολείται το πανελλήνιον, αφορά το real estate και ασχολούνται οι επενδυτές που αναζητούν να κάνουν την κρίση ευκαιρία. Από τα 100 τετραγωνικά δε και κάτω αναλαμβάνουν τα ΜΑΤ και η real life, γιατί επρόκειτο προφανώς περί καταλήψεως αναρχικών στοιχείων εντός του αστικού ιστού και δεν παίζουμε με την επιστροφή της ζωής στην κανονικότητα.

Είναι πράγματα που ξέρει ο εσχάτως μετριοπαθής ΥΠΕΞ του Μητσοτάκη και άλλοτε σιδηρούς Υπουργός Δημόσιας Τάξης του Σαμαρά, Νίκος Δένδιας, ο οποίος έδωσε προ ημερών σε συνέντευξή του στο κρατικό ραδιόφωνο το πλαίσιο της ελληνικής αντίδρασης:

«Εγώ εύχομαι να πάμε σε μια συνεννόηση. Υπάρχει ένα ζήτημα αμφισβήτησης του ακριβούς ορίου εξαιτίας και των αλλαγών της κοίτης του ποταμού. Σας το είπα εμμέσως στην αρχή, ορθά δεν το παρατηρήσατε, το είπα κι εγώ μ’ έναν τρόπο. Δεν μ’ αρέσει να δημιουργώ εντάσεις ανάμεσα σε δυο χώρες, οι οποίες είναι σύμμαχοι. Αυτά τα πράγματα λύνονται χωρίς να γραφεί ούτε μονόστηλο σ’ εφημερίδα. Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και, με μια επιτροπή κοινή όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα».

Ενημερωτικά γυμνάσια

Μ΄ αυτά και μ’ αυτά θυμάται κανείς τον πατριωτικό οίστρο του Πρώτου Θέματος, που στις αρχές του περασμένου Μαρτίου έβγαζε ρεπορτάζ για έναν τουρκικό εκσκαφέα που έστειλαν οι Τούρκοι στο ποτάμι –μάλλον για να μας υποσκάψουν–, κίνηση που στα λεγόμενα της έγκυρης εφημερίδας κατέληξε σε φιάσκο, καθώς η μπουλντόζα πήρε κλίση και βυθίστηκε.

Κατά πάσα πιθανότητα, το ρεπορτάζ είχε μεταδοθεί για να τονώσει το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων και για να ανεβάσει το ηθικό ενός λαού που βρέθηκε να πολεμά σε δύο μέτωπα, αντιμέτωπος και με τους Τούρκους και με τον κορονοϊό.

Αποδείχτηκε, βέβαια, ότι το σχετικό βίντεο ήταν τραβηγμένο το 2017, με αποτέλεσμα το φιλόδοξο ρεπορτάζ να παραδοθεί στη χλεύη του αναγνωστικού κοινού, που συνειδητοποίησε τη λαθροχειρία και κατέφυγε στα συνήθη δεικτικά έως αμετροεπή σχόλια. Επειδή, όμως, για όλα τα κατά Δένδια μονόστηλα υπάρχει λύση, το φιλοκυβερνητικό μέσο απλώς έκανε μερικά μερεμέτια, αλλάζοντας ελαφρώς τον τίτλο: «Το απόλυτο φιάσκο για τους Τούρκους – Όταν βούλιαξε ο εκσκαφέας στο ποτάμι!» με τη σχετική προσθήκη. Όπως αντιστοίχως έκανε στην εισαγωγή του ρεπορτάζ: «Ξανά στην επιφάνεια ένα βίντεο του 2017 – Δεν υπολόγισαν σωστά τη στάθμη του νερού και την ορμή του, με αποτέλεσμα ο εκσκαφέας να βουλιάξει».

Τώρα γιατί βρέθηκε ξανά στην επιφάνεια του 2020 ένα βίντεο του 2017, η εφημερίδα ποτέ δεν το εξήγησε. Πώς αλλιώς να εξηγήσει τη φούρια της να πουλήσει λίγο ακόμα πόλεμο στο εθισμένο κοινό, που ήθελε δεν ήθελε τελικά εισέπραξε άλλη μια προπαγάνδα της πλάκας;

Το ερώτημα είναι άλλο. Τώρα που, απ’ ό,τι φαίνεται οι Τούρκοι τα υπολόγισαν καλά κι έχουν κατσικωθεί στα 16 στρέμματα της νέας επιφάνειας, οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ τι κάνουν; Ποιος ενημερώνει αυτόν τον τόπο;

Μιας και πιάσαμε τη ναυαρχίδα του λούμπεν νεοσυντηρητισμού, στη διαδικτυακή έκδοση του Πρώτου Θέματος, που επαίρεται για τους περισσότερους μοναδικούς επισκέπτες, κάνουν αυτό που κάνουν πάντα. Ιεραρχούν. Έτσι, η είδηση, όπως καταγράφεται βράδυ Παρασκευής με έναν βαλτότοπο μείον κι ένα διάβημα συν, είναι: «Έτσι θα λειτουργήσουν τα γυμναστήρια μόλις ανοίξουν». Κι όπως εξηγούν οι ιθύνοντες: «Μεγαλώνουν οι αποστάσεις ανάμεσα στα όργανα – Υποχρεωτική η χρήση μάσκας για το προσωπικό – Οι αθλούμενοι να ενημερώνουν τηλεφωνικά για το πότε θα πάει (sic) – Όλοι οι κανόνες που πρέπει να τηρούνται, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ».

Κραυγές και ψίθυροι

Κάπως έτσι, βέβαια, απαντάται και άλλο ένα ερώτημα, το οποίο φαίνεται να απασχόλησε πολύ τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην απομόνωσή του – τόσο πολύ που δεν παρέλειψε να το απευθύνει στον πολιτικό του αντίπαλο μέσα στη Βουλή: «τι θα γινόταν αν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ».

Για την ακρίβεια, δεν το έθεσε ευθέως αλλά δια της πλαγίας, όπως θα έκανε ο κάθε αρχισυντάκτης που σέβεται τον εαυτό του για μια τουρκική μπουλντόζα ή ελληνικό οδοστρωτήρα που ήρθε στην επιφάνεια και μετά βούλιαξε από κάποια άγνωστη συγκυρία: «Φαντάζομαι ότι έχετε ακούσει τους ψιθύρους στην κοινωνία. Αυτό το οποίο λέγεται υπόγεια άλλα συχνά και φωναχτά: “τι θα γινόταν αν…”. Ευτυχώς δεν θα μάθουμε».

Ευτυχώς λέμε κι εμείς, για να το πάμε απ’ την αρχή. Δεν θέλουμε να φανταστούμε τι θα γινόταν, αν αυτή τη στιγμή καμιά ντουζίνα καραβανάδες των άλλων είχαν κατασκηνώσει σε 16 στρέμματα στον Έβρο, ενόσω κυβερνούσε ο Τσίπρας. Δεν είναι λίγες εξάλλου οι φορές που το Σύνταγμα φιλοξενεί φιλήσυχους πολίτες με ρόπαλα υπέρ πίστεως και πατρίδας και κραυγές μπροστά στις κάμερες να φύγουν οι ψεύτες και οι προδότες. Και, γενικά, ας μην πιάσουμε το what if γι’ αυτήν την περίοδο, γιατί κανείς επίσης δεν θέλει να φανταστεί τι θα γινόταν στα κανάλια, αν π.χ. έκλεινε ο Τσίπρας τις εκκλησίες. Για τον τελευταίο, πάντως, κάτι δεν πάει καλά σε επίπεδο τακτικής, όταν η κοινή γνώμη ασχολείται με το τι έκανε ή δεν έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, αντί να ασχολείται με το τι κάνει ή δεν κάνει η τωρινή.

Γι’ αυτό –ηθικό δίδαγμα– ας το πάρει το ποτάμι. Μην φέρνουμε στην επιφάνεια παλιές ιστορίες, Στο σπίτι του επενδυτή δεν μιλάνε για μπουλντόζες. Τι θέλετε, δηλαδή, πόλεμο; Όχι τίποτε άλλο, αλλά κι εμείς που ποτέ δεν τον θέλαμε θα βρεθούμε υποκινητές του και, μάλιστα, χωρίς να ξέρουμε πού πατάμε.

Και κάπως έτσι σύμπαν το έθνος ετοιμάζεται για άλλο ένα σαββατοκύριακο, αναζητώντας απαντήσεις στη χαλαρότητα της ακρογιαλιάς, τηρώντας τις σωστές αποστάσεις από το κύμα, κατά πώς ορίζει η ατομική ευθύνη, όπως ανακατεύεται με την άμμο και γεννά ηλιοκαμένα όνειρα από ξαπλώστρα σε ξαπλώστρα.

Σε μια άλλη εποχή, ο λαϊκός βάρδος θα έφερνε τον ηγέτη του δράματος αντιμέτωπο με την προοπτική της ήττας μέσα από μια δυσερμήνευτη προφητεία: «Δεν πρόκειται να ηττηθείς, πριν το δάσος Μπέρναμ φθάσει στη Δουνσιναίη». Τα δέντρα ψηφίζουν, αλλά να περπατούν κιόλας; Μην πλανάσθε, αυτά είναι για τους αφελείς δημοσιολογούντες. Σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να ηττηθεί κανένας Μάκβεθ –του χθες και του σήμερα– για λίγα μέτρα γης που χάθηκαν, για λίγα κυβικά νερού που στέγνωσαν, μετακινώντας λίγους θάμνους προς το μέρος μας. Δεν αλλάζει ο ρους της ιστορίας για μια κοίτη που λάθεψε, για μια ακτή που βρέθηκε στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή, για ένα δάσος που δεν λέει να φύγει. Το λέει και ο νέος περιβαλλοντικός. Δεν υπάρχει θέμα εδώ. Πάμε παρακάτω.

UPDATΕ 1 – Όλως παραδόξως το θέμα εμφανίστηκε στις αρχικές σελίδες των ενημερωτικών ιστότοπων το πρωί του Σαββάτου. Όχι, βεβαίως, ως ρεπορτάζ για το τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά πρωτίστως ως απάντηση του Υπουργού των Εξωτερικών προς την αντιπολίτευση, την οποία κατηγόρησε για fake news.

Την ίδια στιγμή, ο Υπουργός Επικρατείας, κ. Γεραπετρίτης, κάλεσε σε εθνική ομοψυχία για τα εθνικά θέματα, μιλώντας στο ραδιόφωνο του Πρώτου Θέματος. Είναι να απορεί κανείς πώς καλεί ένας υπουργός σε εθνική ομοψυχία για κάτι που ένας άλλος υπουργός θεωρεί fake news, έχοντας παρόλα αυτά κάνει διάβημα για το ίδιο θέμα.

Είναι σίγουρο ότι και αυτό το θέμα θα βρει τη θέση που του αξίζει στα επίκαιρα της εποχής. Το ζήτημα πάντα ήταν και είναι άλλο. Καταχωρείται ως δευτερεύον ένα μεθοριακό επεισόδιο απ’ αυτά που προκαλεί μια αναθεωρητική δύναμη στα σύνορα, γιατί έτσι είναι σωστό και φρόνιμο και εθνικά συμφέρον ή γιατί έτσι επιτάσσει η απόλυτη υποταγή των ΜΜΕ στις κυβερνητικές επιταγές;

UPDATΕ 2 – Ο Νίκος Δένδιας σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ (Κυριακή, 24/5) προχώρησε σε περισσότερες εξηγήσεις για το θέμα:

«Η Ελλάδα ξεκίνησε προπαρασκευαστικές μετρήσεις για την επέκταση του φράχτη στον Έβρο. Τότε, η Τουρκία ζήτησε να της γνωρίσουμε τις συντεταγμένες κατασκευής του φράχτη και η Ελλάδα απάντησε αρνητικά και ότι ο φράχτης κατασκευάζεται αποκλειστικά εντός ελληνικού εδάφους».

Ήδη, με το πού ανακινήθηκε το θέμα, οι ακραίοι κύκλοι εντός κι εκτός ΝΔ επιχειρούν να του φορτώσουν όλη την ευθύνη. The plot thickens, που θα ‘λεγαν και οι σκανδαλοθήρες αγγλοσάξονες.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.