Οι μέχρι τώρα κυβερνητικές κινήσεις είναι σωστές, θέλει κι άλλες. Ο αγώνας, όμως, κατά της πανδημίας δεν σταματά στην ατομική ευθύνη.


Συμπολίτες μας φιλελέδες, τι ωραίο κυριακάτικο πρωινό! Λένε ότι το απόγευμα θα βρέξει. Όλοι πρέπει να επιδεικνύουμε ατομική ευθύνη και να μένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο στα σπίτια μας, είτε με ήλιο είτε με βροχή. Δεν παίζουμε με την πανδημία. Οφείλουμε να ακολουθούμε το σχέδιο που κατατίθεται από τους ειδικούς επιστήμονες και υλοποιείται από την κυβέρνηση, για να βγούμε όσο το δυνατόν αλώβητοι από άλλη μία κρίση.

Αλλά, δεν νομίζετε ότι μας έχετε ζαλίσει λίγο με την ατομική ευθύνη; Μήπως να μας ζαλίζατε και με την κρατική ευθύνη, αλλά και με την εταιρική ευθύνη και γενικότερα με την ευθύνη που στερεοτυπικά θα αποκαλούσαμε συστημική; Όχι ακριβώς όπως το κάνατε με το Μάτι, όπου μετρούσατε νεκρούς σαν αντικυβερνητικά όρνια, αλλά να πείτε κάτι –ανεξαρτήτως κυβέρνησης, με τον Κυριάκο, πάμε– για την ανάγκη κρατική μέριμνας και εγρήγορσης στο μέγιστο.

Άδειοι οι δρόμοι κι οι πλατείες. Μένει ο κόσμος στα σπίτια του. Ξέρετε, αυτά τα σπίτια που κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι φυλλάδες σας μάς καλούσαν να τα εγκαταλείψουμε για τους δέκα πιο hot προορισμούς της Άνοιξης, για τα δέκα καλύτερα place-to-be της Αθήνας, για το πού πήγε τριήμερο η τάδε τηλεπερσόνα και με ποιον/α κ.ο.κ. Δύσκολο να έχεις εκπαιδεύσει στο outdoors lifestyle την πλέμπα (σ.σ. να ζαχαρώνει μόνο) και τώρα να την καλείς να ανακαλύψει τις αρετές τεσσάρων τοίχων.

Που λέτε, λοιπόν, όπως λέει κάποιος θυμόσοφος, του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι, τα κομμουνιστικά βρακιά θέλουν και κομμουνιστικούς κώλους. (Απ’ τον δρόμο του μεταξιού έρχονται όλα, πανάθεμά τα). Πολύ σωστά τα περιοριστικά μέτρα στις μετακινήσεις, το κλείσιμο των καταστημάτων κι όλα αυτά. Αλλά, υπάρχουν γέροι που θέλουν βοήθεια στο σπίτι, άνεργοι των οποίων το επίδομα τελείωσε και δεν πρόκειται στους επόμενους μήνες να βρουν ούτε μισό part-time, χιλιάδες εργαζόμενοι που ήδη αντιμετωπίζουν εκβιαστικά διλήμματα από τους εργοδότες τους για τις άδειες και τις πληρωμές, νοικοκυριά που δεν βγάζουν νοίκια, λογαριασμούς και υποχρεώσεις, μπλοκάκια που τρέχουν οι εισφορές και δεν πρόκειται να έχουν εισόδημα για τους επόμενους μήνες. (Αλήθεια, σε τι ωφελεί η αναστολή καταβολής εισφορών, όταν θα έχουν συσσωρευτεί στο τέλος του διμήνου χωρίς τα αντίστοιχα έσοδα; Ή θα πρέπει να τρέχουν στις εφορίες για να κλείσουν βιβλία;)

Ωραία τα σποτάκια με τον άλλον που λέει ότι μένει σπίτι μονοκατοικία με κήπο και πουλάκια να τιτιβίζουν. Για να μην πούμε για τον πρόεδρο του ΕΟΔΥ, που τον Ιανουάριο έλεγε ότι ο κορονοϊός δεν έχει μεγάλη μεταδοτικότητα και τρεις μήνες μετά παριστάνει τον αστέρα στο Twitter. (Μα, πού τα βρίσκετε;) Πολύ ωραίες, επίσης, οι παραινέσεις να μην χρησιμοποιούμε τα κλιματιστικά. Σκεφτείτε, βέβαια, ότι οι μισοί βάζουν κλιματιστικά για να ζεσταθούν και στις περιοχές με μεγάλες συγκεντρώσεις πληθυσμών οι περισσότεροι μένουν σε μικρά διαμερίσματα. Άσε που χαλάει πάλι ο καιρός, όπως προείπαμε, βεβαίως-βεβαίως.

Θα μπορούσε να παραθέσει κανείς κι άλλα πολλά παραδείγματα για τις δυσκολίες, τα διλήμματα και τα αδιέξοδα που ανακύπτουν. Κι είμαι σίγουρος ότι κι εσάς αυτά τα πράγματα σάς απασχολούν πολύ. Κι είμαι περισσότερο σίγουρος ότι όλοι ομονοούμε πως μαζί τη ψυχραιμία, τη σύνεση και την υπευθυνότητα, επιβάλλεται σχέδιο και σοβαρότητα.

Για παράδειγμα, ας μαζέψει κάποιος επιτέλους κάτι ημίτρελους απ’ τα κανάλια, που εν μέσω πανδημίας μιλάνε για δούρειους ίππους του Ερντογάν και πέμπτες φάλαγγες. Σοβαρά τώρα; Ζητάτε ατομική ευθύνη από τον καθέναν και διατηρείτε αφήγημα εσωτερικού εχθρού στα εθνικά ζητήματα; Επίσης, ας κάνει κάποιος κάτι για τον απίθανο Άδωνι Γεωργιάδη, που δεν βλέπει αισχροκέρδεια, έχει αφήσει την αγορά να αυτορρυθμίζεται στα συντρίμμια και εξακολουθεί να ψηφοθηρεί στις τάξεις των πιστών. Γαμώ την πίστη μας, δηλαδή.

Κι εγώ σας λέω, με το ταπεινό μου το μυαλό, αφήστε τες ανοιχτές τις εκκλησίες, για όποιον θέλει να προσευχηθεί κατά μόνας τέτοιες ώρες. Αλλά, σταματήστε τις λειτουργίες, τα κηρύγματα και τις μαζικές συνάξεις. Έλεος κάπου. Κολλάει το κουταλάκι. Αν ίσχυε αυτό που λένε οι αμόρφωτοι παπάδες και κάτι χουντικοί γυμνασιάρχες από άμβωνος, ότι –και καλά– η θεία κοινωνία έχει αλκοόλ που καταστρέφει τα μικρόβια, τότε θα έπρεπε –λέμε τώρα– να έχει περιεκτικότητα σε αλκόολη πάνω από 60 βαθμούς και κάθε Κυριακή οι πιστοί θα γύριζαν στα σπίτια τους παραπατώντας. Ας μην το αναλύουμε περισσότερο.

Φυσικά, η σοβαρότητα είναι πολύ κρίσιμο μέγεθος για να το σπαταλάμε σε δημόσιες αντεγκλήσεις με αφορμή τιποτένια πρόσωπα. Αλλά, επειδή η πειθαρχία δεν είναι a la carte για να την επιβάλλουμε μόνο στους παραλίες, καλό θα ήταν να την εφαρμόζαμε και στους τηλεμαϊντανούς, τώρα που ο κόσμος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βλέπει ακόμη περισσότερη τηλεόραση. Δεν είναι κακή ιδέα.

Οι μέχρι τώρα κυβερνητικές κινήσεις είναι σωστές, θέλει κι άλλες και είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν. Ο αγώνας αρχίζει, αλλά δεν σταματά στην ατομική ευθύνη. Είναι συλλογικός. Και θέλει κράτος, παρεμβάσεις, προσλήψεις, μεταρρυθμίσεις στην πρωτοβάθμια, εθνικό σύστημα υγείας, δημόσιο έλεγχο και στον τομέα της περίθαλψης αλλά και στους μηχανισμούς πρόληψης και διάγνωσης, στους κοινωνικούς προσδιοριστές όπως το περιβάλλον και την αστική βιωσιμότητα. Όλα αυτά, δηλαδή, που τόσο πολύ μισείτε.

Με αδελφική αγάπη.

ΥΓ – Επειδή τα πράγματα αναμένεται να δυσκολέψουν, καθώς ως γνωστόν «April is the cruellest month», breeding, mixing, stirring κλπ, Επιστήμη και Τέχνη σώζουν και το μυαλό και την ψυχή. Υγιαίνετε. ■

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.